Bijna 40 jaar geleden heb ik met steun van GOVOS de eerste crèche opgericht in Sebastian Pagador, een arme wijk van Cochabamba, de derde stad van Bolivia. En een aantal jaren later heeft GOVOS de aankoop van een eigen gebouw gefaciliteerd, maar omdat de crèche organisatie nog geen eigen rechtspersoonlijkheid had, is dat gebouw op mijn naam aangekocht. 14,5 jaar geleden heb ik een eerste poging gedaan om het gebouw op naam van het crèche centrum te krijgen (Centro Educativo Golondrinas), maar omdat dat niet bijster gelukt was, werd het nu hoog tijd een tweede poging te wagen, waarin de voornaamste eerste stap is om eerst alles juridisch goed op mijn naam te krijgen. Gelukkig hebben we nu goede ondersteuning van een plaatselijk advocate waar Marlies Veenstra die in Cochabamba woont voor gezorgd heeft.
De eerste activiteit was een hartverwarmend welkom in de crèche: de leidsters hadden voor een leuk programma gezorgd, waarbij de kleintjes (1,5 tot 6 jaar) Boliviaanse dansjes uitvoerden en vroegere “leerlingen” van de crèche vertelden wat de crèche voor hen betekend had en heeft.
Zo vertelde een moeder dat zij als kind groot geworden is op de crèche en dat ze nu haar dochtertje van 3 ook naar de crèche stuurt die dankzij de crèche haar ontwikkelingsachterstand aan het inlopen is.
Een andere jonge meid (gele shirt) vertelde dat zij als kind van een alleenstaande moeder heel veel gehad had aan de crèche omdat haar moeder de hele dag weg was om voor inkomen te zorgen en zij zo eten en drinken en ontwikkeling kreeg.
Het was het einde van het jaar dus de werkjes van de kinderen lagen klaar voor de eindafsluiting. Uit al deze beelden en ervaringen blijkt maar weer duidelijk dat het werk dat GOVOS een kleine 40 jaar geleden begon nog steeds in vruchtbare aarde valt.
